Toertocht Sneek

“Wij zijn in’ t buitenland bewonderd en gevreesd

Geen plaats op ’t water waar ’t Galjoen niet is geweest”

 

Deze twee regels uit ons Galjoenlied verwoorden heel aardig de situatie op 11 juni 2016 tijdens de toertocht rond Sneek, georganiseerd door Roeivereniging ‘De Geeuw”.

Een 8-tal Galjoendames van `Maandag4’ (alias ‘4 de maandag’), aangevuld met twee First Ladies, begaven zich de dag ervoor al naar ‘het buitenland’ om zich goed voor te kunnen bereiden op een 33-kilometer lange tocht, die nog wel eens bar zou kunnen zijn, zoals dat vaker het geval is met tochten in het Hoge Noorden! Tijdens een heerlijk, zonnig tochtje naar Hindeloopen in de sloep van Yvonne verkenden wij (Ingrid, Hansje, Anneke, Jacqueline, Rita, Wietske, Annelize en stuurvrouw Yvonne) de Friese wateren.

Na een uitstekende en verantwoorde BBQ bij Yvonne en haar echtgenoot Steven in de tuin van hun recent verworven optrekje, werd er koers gezet naar Heeg, alwaar we zouden overnachten.

De volgende dag om klokke 8 werd er snel ontbeten om op tijd, 9 uur(!), ontvangen te kunnen worden door de gastheren en gastvrouwen van “De Geeuw”. Het overheerlijke suikerbrood ontbrak niet bij de koffie!

Uit alle windstreken (o.a. Doesburg, Tilburg, Heemstede, Arnhem en Culemborg) waren er roeiteams gekomen, die zich naar de al in gereedheid gebrachte boten begaven. Een duidelijke geplastificeerde beschrijving van de tocht en een verrassingspakket met allerlei heerlijkheden werd ons toegestopt en zo waren wij klaar om de tocht in twee C3+ boten aan te vangen.

Het eerste fotomomentje pakten we bij de bekende Snekerpoort, waar we abusievelijk onderdoor roeiden, gevolgd door vele makke schapen (lees boten) van andere teams.

Gevreesd waren we toen dus ook, door in het begin al verwarring te zaaien! We roeiden door mooie brede vaarten met veel riet langs de oevers, langs pittoreske plaatsjes, groene weiden met rood- en zwartbont vee. Wat een rust, wat idyllisch! Tot onze verbijstering was er nauwelijks pleziervaart onderweg, hetgeen het roeien vergemakkelijkte.. Want na de lunchstop met warme soep, werd het traject veel bochtiger en moesten er diverse malen haakse bochten genomen worden, een fenomeen dat we in de meanderende Vecht niet kennen. De commando’s slippen en vallen klonken regelmatig vanwege de lage en smalle bruggetjes.

Toen uiteindelijk Sneek weer in zicht kwam en een aantal van ons begon uit te zien naar de borrel en de maaltijd, moest het moeilijkste traject nog komen. Langs de nieuwbouwwijk en via de jachthaven, waar het wel druk was met boten hadden we nog een paar hindernissen te nemen in de vorm van bruggen, waar duwbakken en huurboten nauwelijks rekening hielden met ons, kwetsbare roeiers.

Gelukkig bereikten we ongedeerd de roeiclub, alwaar we verwelkomd werden met Beerenburg, die we ad fundum, nog zittend in de boot, genuttigd hebben. Tijdens de maaltijd ontmoetten wij nog een Oud-Nijenrodiaan, inmiddels een De Geeuw lid, met wie wij het docententeam van vroeger even doornamen. Niet veel later barstte ons kleurrijke gezelschap spontaan uit in gezang: het refrein van het Galjoenlied, hetgeen weer bewonderende blikken opleverde. Wat een saamhorigheid en gezelligheid bij die club uit de Vechtstreek, zag je ze denken.

Inderdaad, niet voor niets viert het Galjoen komend weekend met een prachtig feest het 70 –jarig bestaan. Dat kan alleen maar omdat er zoveel trouwe, sportieve en gezellige leden zijn, die het Galjoen een warm hart toedragen. Dat Galjoenlied moeten we erin houden en regelmatig oefenen, want de studentikoze tekst uit de jaren tachtig van de vorige eeuw is nog steeds actueel!

 

Lange Halen,

Annelize 

Reactie schrijven

Commentaren: 0