Snerttocht door de Amsterdamse grachten.

Snerttocht door de Amsterdamse grachten.

 

Op een mooie, droge en zonnige zaterdagmiddag in november togen we met meer dan 20 Galjoeners  richting Willem III. Nog net niet op de fiets, maar wel met zo min mogelijk auto's.

 

Na een kort ritje stonden we in de kantine van Willem III, op de eerste verdieping met prachtig uitzicht over de Amstel. Catelijne had van te voren nagedacht wie elkaar het best zouden aanvullen in de boot, en had ons verdeeld over 5 werries en 1 C4. Het Galjoen had ongeveer de helft van alle deelnemers geleverd....

 

Gekleed met “gilet jaunes” en vergezeld met de nodige boordverlichting op stokken, hoofden etc konden we vertrekken. Op de brede Amstel konden we nog even goed op de benen richting de Stopera, waar we de grachtengordel zouden opvaren. De route zat nog niet voorgeprogrammeerd in Google Watermaps, maar met een stapel foto's  én een kaart zouden we niet verdwalen.

 

De stuurman had haar handen zo vol met het sturen, commanderen en de stapel papieren aanwijzingen dat de kaart in de Amstel was gewaaid nog vóórdat we de gracht waren opgevaren. Ook wilden we nog wisselen op het water.  Terwijl we die langs de kant gelegen aan het uitvoeren waren, vulde de naastgelegen rondvaartboot zich met toeristen. Gelukkig zaten wij weer op koers voordat deze van wal stak.

 

Eenmaal op de Prinsengracht kwamen we in de schemering terecht. Hoe mooi dat is moet je zelf een keer ervaren. Eén beeld zegt meer dan duizend woorden. Op de gracht kwamen we er achter dat de bogen onder de brug nét niet breed genoeg waren om gewoon door te roeien. Dus geregeld volgde het commando: We naderen een brug, we gaan slippen, laatste slag, slippen nu. We moesten uiteraard ook rekening houden met de naderende of oplopende rondvaartboten en de nodige sloepen. Gelukkig was de omgeving indrukwekkend, dus even houden was geen straf en leverde mooie foto momenten op.

 

Het ontbreken van navigatiehulpmiddelen dwong ons om goed de wherries te volgen. Toen we eenmaal onder het spoor waren gevaren waren we toch nog het spoor bijster, en maakten we zeg maar een ererondje voordat we weer de aansluiting vonden richting de Keizersgracht. De terugtocht richting Willem III was mogelijk nog mooier, omdat het inmiddels helemaal donker was. Daar aangekomen volgde als beloning een lekkere snert maaltijd met roggebrood. We bedankten de gastheer, en waren op tijd weer thuis. Catelijne, bedankt voor het inzetten van je contacten bij Willem III, en de organisatie bij het Galjoen. Wie heeft er nog meer contacten bij een mooi gelegen vereniging.....

 

 

Bart Griffioen

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    pim fenger (woensdag, 05 december 2018 23:10)

    Ik ben ook lid van De Amstel, een vereniging die mooi ligt.
    Men is daar vooral actief op de zaterdagochtend zodat er 's middags ruimte is voor gasten.