Roeien in de Weerribben, een waterrijk gebied

 

Een oude wens van de toercommissie en van Jan Wolf in het bijzonder was een roeitocht met overnachting. En dat hebben we geweten… Op vrijdag 12 juli vertrokken ’s ochtends vroeg 9 Galjoeners voor een tweedaagse tocht vanuit de roeivereniging  ’t Diep in Tuk, gemeente Steenwijk. Met ver in ons achterhoofd de enorm slechte weersvoorspelling voor de middag gingen we vrolijk op pad. De bagage dropten we in ons hotel in Muggenbeet en snel reden we naar ’t Diep waar we met koffie werden ontvangen door Gerard. We kregen kaartmateriaal en een mooie C-drie en C-vier mee, uitgerust met peddel, pikhaak, hoosblik, spons en landvastjes, het kon niet beter. We werden gewaarschuwd voor de dazen in het Steenwijkerdiep.

 

Na beraad besloten we de dazen op het Steenwijkerdiep te trotseren en bereidden ons goed voor met een vracht Deet en ander gif en zetten af richting het pannenkoekenhuis De Weerribben.

Hier en daar een prik opgelopen, maar Galjoeners kunnen veel hebben. Het was warm en drukkend met het onweer in aantocht en na een paar afslagen belandden we in een sloot met prachtig riet, waterlelies, pijlkruit en nog meer fraaie waterplanten. Je kon er alleen niet roeien. Niet getreurd, we schakelden onze beste peddelaars in die de twee boten met ferme slagen door de smalle sloot peddelden. Eindelijk konden we weer roeien en met een flink vaartje bereikten we net voor het onweer het pannenkoekenhuis. Wat bleek…GESLOTEN! Dan maar even schuilen onder het afdak met z’n allen aan een picknicktafel.

Het ‘even’ werd twee en een half uur, waarbij het stortregende! Boten vol water, iedereen nat, wat te doen ?… stoppen en een taxi bellen? Nee hoor Galjoeners hebben een voelspriet voor opklaringen en er leek er eentje aan te komen. Dus hozen en weer de vaarweg op. Na een prachtige tocht met mooie avondbelichting kwamen we zeer tevreden aan in Muggenbeet bij ons hotel Geertien. De kampeerders, ja dat zijn de geharde Galjoeners, zetten hun tent op, de anderen zochten hun kamer op en na douchen en omkleden konden we neerploffen onder de terrasverwarmers en brachten we de eerste toast natuurlijk uit op Jan en zijn geweldige idee.

 

De volgende ochtend veel betere voorspellingen en het miezerregentje telden we niet mee. We roeiden richting de Beulakerwijde, met stuurmanskunst door de Vaartsloot naar het zuiden.

De manier om deze mooie sloot door te komen was het maken van 2 halen en dan..

met slippende riemen, 

vrij van het water, 

in alle stilte, 

compleet in balans,

genieten 

van het glijden langs het wuivende riet.

...

Wie wordt daar niet gelukkig van?!

 

Aan het eind van de sloot de Beulaker op. Weinig wind, lichtgrijze lucht en niemand op het water. We konden vrijuit terugroeien over het meer richting het noorden langs de torenspits van het verdronken dorp Beulake die nog net boven het water uitstak.

Met ons onfeilbare richtinggevoel ….…. vonden we moeiteloos de Dwarsgracht met als doel de Otterskooi. Daar heerlijk op het terras genoten van de koffie en geschuild voor de enige echte regenbui die dag, wat een timing! Helemaal overtuigd van ons kunnen, besloten we richting Giethoorn te varen om via de Bovenwijde weer richting ’t Diep te koersen. We roeiden met flinke vaart, raakten elkaar even kwijt in de wirwar van kanalen, vonden elkaar dankzij het internet weer terug en roeidewelgemoed de dorpsgracht van Giethoorn in.

 

Het eerste motorbootje, wie heeft dat uitgevonden!, bleek zeer slecht bestuurbaar en verstond geen Nederlands. Het tweede motorbootje kwam uit hetzelfde nest en was net zo onmogelijk. Het duurde niet lang of we kregen in de gaten dat we in een zwerm onbestuurbare motorbootjes terecht waren gekomen. Onze goede adviezen werden door de bestuurders volkomen in de wind geslagen, uiterst merkwaardig. Op een slecht moment pakte de punt van een motorboot de rigger van de C-vier en ja hoor, een flinke plons was onvermijdelijk, iedereen en alles dreef. Tijd voor een praktische les voor omstanders hoe red ik bagage en hoe hoos ik een boot die vol water ligt. Door de onverschrokken en vrolijke manier waarop de bemanning van de C-vier de klus klaarde, besloten de omstanders dit te filmen. Deze zeer instructieve film is snel verspreid over grote delen van de wereld, met name Japan en China.

 

 

 

Na dit kleine oponthoud en nadat we de Bovenwijde hadden weten te bereiken, roeiden we, gadegeslagen door vele bewonderaars op het water, richting het noorden om via de Zuider Stouwe, de Noorder Stouwe en het kanaal Beukers-Steenwijk weer terug te varen naar ons beginpunt. Gerard wachtte ons op bij de roeivereniging en was zeer onder de indruk van onze toerroei-prestaties. Op een paar mobieltjes na is iedereen en alles weer heelhuids thuisgekomen.

 

Jan reikte altijd een toerduck uit voor degene die een bijzondere bijdrage aan de toertocht of -dag had geleverd. In dit geval zouden we er 9 moeten uitreiken; wat een plezier en flexibiliteit van iedereen! 

 

Namens de Weerribbentocht deelnemers,

Annemiek, Birthe en Ruth

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Gérard (zaterdag, 20 juli 2019 10:14)

    Wat een leuk verslag, en goed dat iedereen opgewekt bleef!

  • #2

    Judith (zondag, 21 juli 2019 11:07)

    Op-en-top Galjoen-lol zo te lezen.
    Met een glimlach de regen en andere ongemakken trotseren.
    Geweldig hoor!